Bu çalışma, Jack Whitehead'in (1989) eylem araştırması (AR) modeline dayalı eylem araştırmasının (AR), yabancı dil sınıfında farklı oturma düzenleri (geleneksel-sıra oturma, arkadaş grubu oturma ve öğrenme grubu oturma) ve akademik başarı üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamıştır. Türkiye'deki bir lisede 9. sınıf öğrencisi olan toplam 26 kız öğrenci, kolay örnekleme yöntemiyle seçilmiş ve 15 hafta boyunca çalışmaya katılmıştır. Veriler, Covid-19 dönemi sonrasında, 2022 yılında toplanmıştır. Anketler, gözlemler, yarı yapılandırılmış görüşmeler ve günlük kayıtları yoluyla elde edilen nitel veriler, temellendirilmiş teori kullanılarak analiz edilmiştir. Eylem adımlarının etkileri, başarı testleri yoluyla nicel olarak da ölçülmüştür. Nicel veriler, İngilizce ders kitaplarına dayalı olarak yapılan yazılı sınavlar yoluyla toplanmıştır. Katılımcılardan toplanan tekrarlanan ölçümlerin analizinde F1-LD-F1 tasarımı kullanılmıştır. Faktöriyel tasarımda boylamsal verilerin analizi için Brunner ve Puri (2001) tarafından geliştirilen sıralamaya dayalı parametrik olmayan bir yöntem uygulanmıştır. Grup etkisini, zaman etkisini ve bunların etkileşimini incelemek için sıralamalara dayalı varyans analizi (ANOVA) tipi bir test istatistiği (Brunner & Puri, 2001) kullanıldı. Çalışma, arkadaşlardan oluşan grupların yan konuşmalar ve bedavacılık nedeniyle etkinlikleri gerçekleştirme konusunda daha az etkili olduğunu, öğrenme stillerine göre belirlenen grupların ise öğrencilerin öz farkındalığını artırdığını ve akademik performansı iyileştirdiğini ortaya koydu. İstatistiksel analizler, oturma düzeni ile akademik başarı arasında bir ilişki olduğuna inanan öğrencilerin, aksini düşünenlere göre önemli ölçüde daha iyi performans gösterdiğini ortaya koydu.

This study aimed to examine the effects of action research (AR) based on Jack Whitehead's (1989) AR model on different seating arrangements (row seating, friends group seating, and learning group seating) and academic achievement in the foreign language classroom. A total of 26 female 9th graders at a high school in Türkiye were selected through convenience sampling and participated in the study for 15 weeks. Data were collected after the Covid-19 period in 2022. Qualitative data obtained through questionnaires, observations, semi-structured interviews, and diary entries were analyzed using grounded theory. The effects of action steps were also measured quantitatively through achievement tests. The quantitative data were collected through sit-down written exams based on the English course books. The F1-LD-F1 design was used to analyze the repeated measurements collected from participants. A rank-based non-parametric method developed by Brunner and Puri (2001) was applied for the analysis of longitudinal data in the factorial design. An analysis of variance (ANOVA)-type test statistic based on ranks (Brunner & Puri, 2001) was used to examine the group effect, the time effect, and their interaction. The study found that groups formed by friends were less effective in performing activities due to side conversations and free riders, while groups determined by learning styles promoted students’ self-awareness and improved academic performance. The statistical analyses indicated that students who believed seating arrangements and academic achievement were related performed significantly better than those who believed otherwise.