Bu araştırmanın amacı, romantik ilişki yaşayan bireylerde psikolojik şiddet ile duygusal yeme ilişkisinde psikolojik esnekliğin aracılık rolünü incelemektir. Araştırmada, ilişkisel model kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, Türkiye Cumhuriyeti’nde yaşayan, aktif olarak romantik ilişki içinde bulunan, 18-64 yaş aralığında olan ve klinik yeme bozukluğu tanısı bulunmayan bireyler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise araştırmaya katılan 461 kişi arasından, klinik yeme bozukluğu tanısı bulunan 38 kişinin çalışma kapsamı dışında bırakılması sonucunda elde edilen 423 katılımcı oluşturmaktadır. Örneklem seçimi amaçsal örnekleme yöntemi ile yapılmıştır. Veri toplama sürecinde, Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Yakın İlişkilerde Psikolojk Şiddet Ölçeği, Duygusal Yeme Ölçeği ve Psikolojik Esneklik Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, psikolojik şiddet arttıkça katılımcıların duygusal yeme davranışlarının da arttığı görülmüştür. Katılımcıların psikolojik şiddete daha fazla maruz kalmalarıyla birlikte duygusal yeme davranışına daha fazla yöneldikleri söylenebilir. Psikolojik esneklik arttıkça ise katılımcıların hem psikolojik şiddete maruz kalma durumlarının hem de duygusal yeme davranışlarının azaldığı görülmüştür. Araştırmanın bir diğer bulgusunda, psikolojik şiddetin duygusal yeme davranışını yordadığı görülmüştür. Bununla birlikte psikolojik esnekliğin, psikolojik şiddet ile duygusal yeme arasındaki ilişkide kısmi aracı role sahip olduğu belirlenmiştir. Araştırma bulgularının daha genellenebilir sonuçlar elde edilebilmesi için farklı yaş gruplarını ve sosyo-kültürel özellikleri temsil eden daha geniş örneklem grupları üzerinde benzer çalışmalar yapılması önerilebilir.
The aim of this study is to examine the mediating role of psychological resilience in the relationship between psychological abuse and emotional eating in individuals in romantic relationships. A relational model was used in the study. The population consisted of individuals aged 18-64 years living in the Republic of Turkey who were actively in a romantic relationship and did not have a clinical eating disorder diagnosis. The sample consisted of 423 participants, selected from 461 participants after excluding 38 individuals with a clinical eating disorder diagnosis. Purposive sampling was used to select the sample. The Socio-Demographic Information Form, the Psychological Abuse in Close Relationships Scale, the Emotional Eating Scale, and the Psychological Resilience Scale were used in the data collection process. According to the research findings, as psychological abuse increased, emotional eating behaviors of the participants also increased. It can be said that participants who were exposed to more psychological abuse tended to engage in more emotional eating behaviors. As psychological resilience increased, both the exposure to psychological abuse and emotional eating behaviors of the participants decreased. Another finding of the study was that psychological abuse predicted emotional eating behavior. However, psychological resilience was found to have a partial mediating role in the relationship between psychological abuse and emotional eating. To obtain more generalizable results from these findings, it is recommended that similar studies be conducted on larger sample groups representing different age groups and socio-cultural characteristics.
psychological abuse, emotional eating, psychological resilience
By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.
